Trots

Naïef en onskuldig

       afwagting in die lug

  swart jas en stilettos blink

Breëbors-trots. Die kleur was kaneel

                       (ek dink) toe swaai die lewe:

     'n rottejag gestrewe

  na 'n sperdatum wat dreigend nader

                        terwyl ek hygend, verblind,

                                                                             soekend

                            deur die brand rondtas en

    na die breëbors-trots hunker.

My wynrooi band verpas

                                           vir agt glimlaggies, lemoene, son en sweet

- 'n warmbors-trots - 

en ek weet

Ek weet die mooiste rosie 

kort water om te groei.

Die mooiste rosie kan net blom

as die tuinier haarself bemoei.

Floukoppie van Rensburg

Kalfyn, Kalfyn

versoekingsfontein

Totius het gesien

hoe ek my bynaam verdien

toe die dames met styl

speel in die water

so vuil...

Kalfyn stel 'n wip -

my voete het geglip!

My maermerrie gesny

en steke gekry.

Almal het geskrik

vir my slegte geluk

Maar toe ek bloed sien,

het ek my bynaam verdien.

Kalfyn, Kalfyn

versoekingsfontein

Gebind, jy en ek...

Die PUK bly tog 'n lekker plek!

Lappop -letsels

'n stukkie lap sleep in die sand;

my hart is gebroke -

die stukkies glas 

verinneweer 

my fyngewerkte some

Elke keer as ek val

vat die opstaan net langer

vuil watte en ou gare 

merk my spoor – 

verlore verwerpte drome 

van onskuldige naïewe jare 

Strompel uit teen die berge

vir die soveelste maal

op hierdie bekende pad

en steeds voel ek so verdwaal

Op my verweerde knieë

met gevlekte hande

ruk uit die skerwe 

verstrengel in my flarde 

woordelose pleidooie bloei

roos kraal-ogies swart 

met die leegheid bemoei… 

Dan vind ek kamma-rus in geveinsde sielstilte 

prop in my gapende borskasholte 'n stuk rots

stop die gate, werk toe die nate

Staan op, kyk op

en dra hierdie letsels met trots.

Wanderlust

ʼn Stukkie van hart trek
na geïsoleerde strande wit en golwe blou
anderkant Suid-Afrikaanse grense
met my snaarmelodieë wat langs kampvuur
onder sterrehemel na hartewense
vloei

ʼn stukkie van my hart trek
na die laataand miernes wat onder straatliggies ontvou
met kwas en rooi verf en goeie musiek
en gemaklike skoene ʼn wandeling sonder bestemming
twee siele wat saam, onbewus van die publiek,
groei

ʼn stukkie van my hart trek
na bosveldklanke en oggenddou
speel onder watervalstrome
met vriende-klets en -skater
en onder immergroen bome
stoei

ʼn stukkie van my hart trek
na kaggelvuur in die winterkou’
gesin-samesyn en warm sjokolade
en ligte oomblikke en hartsake oor ʼn pak kaarte
en sommer die alledaagse eskapades
waarmee ons onsself
bemoei

ʼn stukkie van my hart…

'n gevoel

Ek wil vir jou die mag gee
om my vlinder- en blinkerhart
stukkie-stukkie te ontbloot
van sy gelapte flenterskil
en die lont spontaan te laat vlamvat
met die vuur in jou oë
totdat my hart se donkerste kuile
soos vuurwerke in 'n euforiese skouspel
in die atmosfeer uitbrand
sodat ek terug kan sweef
en my kop op jou borskas rus
waar jou hartklop een word
met myne

Die uurglas loop leeg

Tyd is...
Tydloos.
Elke einde is
die einde van
'n nuwe begin
en elke begin
die begin
van 'n nuwe einde

Soos die sandkorreltjies
van onthou
een-een val
en die uurglas
stadig, maar seker,
sy einde bereik
Versamel ons ervaring
wysheid, volwassenheid
rykdom...
vir more
Droom ons oor more
Werk ons vir more
Leef ons vir more

Maar tyd is...
Tydloos
want gister se more
is more se gister
Elke sandkorreltjie moet val
voordat die uurglas kan draai
want vandag se ervaring,
wysheid en volwassenheid
is nodig vir

more se ervaring
wysheid en volwassenheid-
Die uurglas moet leeg wees
voor hy volheid kan bereik
so

die uurglas loop leeg -
want vandag is die einde
van 'n nuwe begin
Die uurglas is vol -
want more is die begin
van 'n nuwe einde.

Silent scream

Innocence.
The curse of this child unborn.
It, who have not yet sinned,
trapped inside the womb
of the enemy sworn.

Too fragile to defend
against the cold tools
in a murderous hand
that takes away the warm flame
of life so pure by
torturing it to the end?

nowhere to run
nowhere to hide
as it opens its mouth
for the last silent scream
the heartless act takes its course.
DONE!
the flame has
died.