Eva

Vanaand sit ek, Eva, 

voor my vriend van ivoor en snaar.

Ek wil speel, ek wil skep,

maar die wysie is net nie daar.

Pen en papier lê eenkant vergete -

die woorde bly afwesig...

Voor my venster staan ek, Eva,

in die middernagtelike ure

en soek vertroosting in koffie bitter, swart

maar vanaand vind ek die bekoring 

gelykstaande

aan dié van my vier kaal mure - 

ek voel 'n leemte...

Op en af stap ek, Eva,

soekend na iets na niks

versigtig om die spieël te vermy

want in hom ontbloot 'n broeiende blik

bestand teen logika en sin

gevaarlik, 

'n protes teen die onrus...

Hier lê ek, Eva,

die plafon lyk bleek

en die ertjie steek tussen my blaaie

Rus is waar jou hart is

en vanaand, liewe Eva,

loop jou hart vreemde draaie.

Trots

Naïef en onskuldig

       afwagting in die lug

  swart jas en stilettos blink

Breëbors-trots. Die kleur was kaneel

                       (ek dink) toe swaai die lewe:

     'n rottejag gestrewe

  na 'n sperdatum wat dreigend nader

                        terwyl ek hygend, verblind,

                                                                             soekend

                            deur die brand rondtas en

    na die breëbors-trots hunker.

My wynrooi band verpas

                                           vir agt glimlaggies, lemoene, son en sweet

- 'n warmbors-trots - 

en ek weet

Ek weet die mooiste rosie 

kort water om te groei.

Die mooiste rosie kan net blom

as die tuinier haarself bemoei.

Lappop -letsels

'n stukkie lap sleep in die sand;

my hart is gebroke -

die stukkies glas 

verinneweer 

my fyngewerkte some

Elke keer as ek val

vat die opstaan net langer

vuil watte en ou gare 

merk my spoor – 

verlore verwerpte drome 

van onskuldige naïewe jare 

Strompel uit teen die berge

vir die soveelste maal

op hierdie bekende pad

en steeds voel ek so verdwaal

Op my verweerde knieë

met gevlekte hande

ruk uit die skerwe 

verstrengel in my flarde 

woordelose pleidooie bloei

roos kraal-ogies swart 

met die leegheid bemoei… 

Dan vind ek kamma-rus in geveinsde sielstilte 

prop in my gapende borskasholte 'n stuk rots

stop die gate, werk toe die nate

Staan op, kyk op

en dra hierdie letsels met trots.

Wanderlust

ʼn Stukkie van hart trek
na geïsoleerde strande wit en golwe blou
anderkant Suid-Afrikaanse grense
met my snaarmelodieë wat langs kampvuur
onder sterrehemel na hartewense
vloei

ʼn stukkie van my hart trek
na die laataand miernes wat onder straatliggies ontvou
met kwas en rooi verf en goeie musiek
en gemaklike skoene ʼn wandeling sonder bestemming
twee siele wat saam, onbewus van die publiek,
groei

ʼn stukkie van my hart trek
na bosveldklanke en oggenddou
speel onder watervalstrome
met vriende-klets en -skater
en onder immergroen bome
stoei

ʼn stukkie van my hart trek
na kaggelvuur in die winterkou’
gesin-samesyn en warm sjokolade
en ligte oomblikke en hartsake oor ʼn pak kaarte
en sommer die alledaagse eskapades
waarmee ons onsself
bemoei

ʼn stukkie van my hart…

'n gevoel

Ek wil vir jou die mag gee
om my vlinder- en blinkerhart
stukkie-stukkie te ontbloot
van sy gelapte flenterskil
en die lont spontaan te laat vlamvat
met die vuur in jou oë
totdat my hart se donkerste kuile
soos vuurwerke in 'n euforiese skouspel
in die atmosfeer uitbrand
sodat ek terug kan sweef
en my kop op jou borskas rus
waar jou hartklop een word
met myne

Die uurglas loop leeg

Tyd is...
Tydloos.
Elke einde is
die einde van
'n nuwe begin
en elke begin
die begin
van 'n nuwe einde

Soos die sandkorreltjies
van onthou
een-een val
en die uurglas
stadig, maar seker,
sy einde bereik
Versamel ons ervaring
wysheid, volwassenheid
rykdom...
vir more
Droom ons oor more
Werk ons vir more
Leef ons vir more

Maar tyd is...
Tydloos
want gister se more
is more se gister
Elke sandkorreltjie moet val
voordat die uurglas kan draai
want vandag se ervaring,
wysheid en volwassenheid
is nodig vir

more se ervaring
wysheid en volwassenheid-
Die uurglas moet leeg wees
voor hy volheid kan bereik
so

die uurglas loop leeg -
want vandag is die einde
van 'n nuwe begin
Die uurglas is vol -
want more is die begin
van 'n nuwe einde.

Aangeleerde spieëlbeeld-keuses

Plekke, gebeurtenisse en geleenthede; party fyn beplan en ander suiwer geluk –
Een en twintig jaar demokraties gegroei uit Afrikaner wortels, (stelselmatig onderdruk)
Raakvat ouers se gene, liefde en dissipline
Skoolgaan, kerk toe gaan, sosiale roetine
Ek sien die honger na kennis in my oë en die emosie-lyntjies van my gesig
Pragtig, dit is wat ek is!
Siele met lewenslesse kom en gaan, maar net ʼn klein handjievol bly my hartsmense
Ideale, drome, seerkry en wense.
Ek sien die wêreld soos wat ek is.

Port Alfred se Strand

Begrawe my hart
op Port Alfred se strand
Waar die surfers se skouers
in die Kaapse son brand
en 'n meeu sweef
op 'n warm lugstroom
en die slanke bikini-lywe
die manne laat droom
Begrawe my hart
op Port Alfred se strand

Strooi my asoor die golflyn daar
as die laatmiddagson
die golwe bedaar
en die boepens omies
staan stokke in die hand
met die visvang-aas
in boksies in die sand
Strooi my as
oor die golflyn daar

Skryf my naam
op 'n skulpie by die rotse
waar die branders wit
ritmies klots
en klein seuntjies met nette
die vissies vang en
klein dogtertjies neus op trek
want die slakkies maak hul bang
Skryf my naam
op 'n skulpie by die rotse...

Reënboogrykdom

'n ligte sonstraal breek
deur spookasemwolke sag
en baai heuwels groen
in 'n goue prag
en verdryf die duisternis
wat die wêreld verniel
en gee aan Moeder Natuur
haar eie siel.

Sagte doudruppels bad
grashalms fyn
en streel liefderik
veldgesiggies klein.
'n Paar note uit 'n sirinks wat tril
verbreek die doodsheid
van die omgewing stil
en word beantwoord deur 'n kriek wat spring
en plek-plek stop om pragtig, vals te sing.

Aan die einde van die spektrum:
'n pot goud sonder finansiële waarde -
Die rykdom lê eintlik in
die skoonheid van ons aarde!

Stille afwagting...

Maanlig-getuie
en wind-waai blaartjies
dansend oor stil-straat

in liggloed gebaai

Laat-aand huiwering
wankel-woord praatjies
laggend vrede-stil

snelweg-ver lawaai...

Terug koshuis toe

Kilometers snel verby
Maar my hart het agtergebly
Daar waar die son oor die berge vir my loer
Daar waar die beeste
in die goud-gras boer
Daar waar die hane vroegdag kraai
Daar waar my hartsmense staan en totsiens waai

Jou huis is waar jou hart is...

Pappa...

In stille afwagting het

pappa-hulle probeer beplan
gewonder hoe ek sou wees
enigmaties?

babadogtertjie, klein en fyn

peuter en kleuter

kind, rebelse tiener

elke treetjie saam my gestap

berispe, gekoester, geleer

liefde altyd gegee -

dit was wonderlike wondere

onthou pappa nog? 

weet en nie weet

se wonder

Jare se trane en lag

mamma my middelpunt

pappa my anker, as en dryfveer

wie my blinkoog drome

stukkie-stukkie waar laat word

wat nog altyd 

wag en wonder

op en oor my...

'n Ousus se Hart

Vir Juandré

Ek onthou
"Liewe Jesus,
gee tog asseblief vir ons 'n boetie -

daardie een

wat ons gesien het op die kiekie"

Na 'n onseker wag in Something Fishy

'n waterpokkie-spikkel-gesiggie.

Dáárdie bruin-oog

pokkel-seëning-seuntjie

volgens wet nou

my nuwe boetie!

Ek belowe om

my mamma en pappa

met jou te deel

om elke dag met jou te speel

om jou te treiter, te kielie en te terg

(en so nou en dan te bederf)

om einas weg te piksoen

en om boetie-sussie dinge

saam met jou te doen.

Vir die klompie jaar al -

my harte-dief

Sakkie-lief

In my hart

vir altyd my boetie.

Ek ken nou

'n lank en lenige

toekomstige hartebreker -

'n broeiende bruin-oog

vol nonsens en streke

met raakvat sê-goed

maar effens onseker

Berispe, gekoester en geleer

Deur ONS ouers,

liefde altyd gegee.

Hier is jou ousus se hart:

Bloed is nie dikker as water

Dít was, is en sal jy 

altyd vir my wees:

my Sakkie-Lief

my hart se punt

my maatjie*

Malelane

My siel vind rus waar die mense-miernes grens

Aan olifant-buurt en soet tendens.

Laggend-stil dryf my gedagtes ver oor Krokodil kronkeldraaie

En die wildsbokke se watergatpaaie.

Laatmiddag roep 'n witkop-koning my tuis:

Anderkant seekoei se bad, dáár lê my huis!

Net 'n sifdraad tussen my voorstoep en die hel -

En dit is my hemel, kom muskiete, kruipende ongediertes of son fel. 

Aventure Nocturne

Want die son het gesak -
oor die bergtoppe verdwyn

die maan kruip dan nader

en die sterretjies begin te skyn

en die menslike geskarrel 

word tot vensterliggies beperk

en die samelewing sug saggies

na 'n lang dag se werk

So die kriekies kriek 

'n wiegieliedjie saam

die paddakoor hou tyd

en die nag roep my naam!

Dan verlaat ek die veiligheid

van my bed en komberse knus

en betree dan die donker

en word van my sintuie bewus

en dan ruik ek die koue 

wat sy arms om my vou

en met sagte liefkosings

adrenalien in my bou

en dan sien ek met my ruggraat

die skaduwees bly in pas:

op die ritme van die stilte

dans ons oor die doudruppelgras

en die nag kry dan lewe

en my hart kry dan rus

so is ek draaiend en swaaiend

tot 'n droomwêreld gesus...

Stuiwer vir 'n platsak student

Rinkink, plesier en jolyt

Op maanbepoeierde aande

elke geleentheid uitbuit

om jonkwees te vier

-en heel moontlik te vergeet

die lewe is duur-

maar so sal ons, besonke in

ons jeugdige naïewiteit,

leer om te lééf

en vriendskappe te sluit.

Dan makeer middelmaand

en ons sit met 'n kompleksie

want plat beursie gaar stof

en die koskas kry voete,

of so blyk dit uit die inspeksie.

Dinge gaan rof

en 'n tekort aan fondse

raak soos 'n algemene studente-infeksie...

Dit is dan so beslote

Pa sal moet weet!

met gemoed befloers

en hande wat sweet

en bewerige arpeggio-note

sing ons die bekende deuntjie

wat geen ouer kan vergeet: 

Ag Pa, 

boeke kos mos

'n arm en 'n been

kan ek asseblief 'n stuiwer

tot die einde van die maand leen? 

Kinky Koffie

Versoeking

het my verbeelding gevang

in die eksotiese aromas

wat om my hang

My weggevoer 

na 'n verre land

'n land van sonskyn

'n land van sand.

Jou donker dieptes

bly my by

swart en bitter-

jy't my verlei

Ek smaak jou bystand

deur die dag

en stomende vertroosting

in die nag.

Na elke ontmoeting

as jou geheimenisse om my dans

as jou geure aan my kleef

en jou herkoms

in my oë brand

Vroeg in die oggend

en baie laat saans

dis hoe ek die lewe oorleef:

'n ryk verbeelding en 'n 

beker in die hand.

Glimlag, Vrou!

Vrou,

vesteek jou flenterhart

en glimlag vir jou geliefdes - 

die los legkaartstukkies van 

jou gebrokenheid

kan ander voltooi

weer af die vuurpyle

wat die wêreld vir jou gooi

Kyk verby die maskers

wat ander se rouheid bedek - 

genees dit met `n moederlike aanraking

en vertroostende woord

op die regte tyd

en regte plek

Wandel in geloof,

nederig

pantser met liefde!

verdedig met jou hart -

vergeet altyddeur 

van jou eie smart

Glimlag, Vrou!

Wees sterk en vol moed...